Wat doe je als de stroom uit valt of geen internetverbinding hebt? De mediawijzen uit het Oosten geven raad!
woensdag 22 december 2010
vrijdag 10 december 2010
Ding 23 Evaluatie
En dan ben je toch ineens zomaar uitgekomen op het Laatste Ding! De evaluatie...
Voor mij persoonlijk waren het spannende maanden. Als mediacoach had ik de taak gekregen om naast een aanbod voor jeugd van het basisonderwijs, ook een plan te maken om het personeel van de KopGroep mediawijsheid bij te brengen. De 23 Dingen leek een logisch begin. Tegelijkertijd weet je dat dit een behoorlijke impact zal hebben op iedereen die er mee bezig gaat. Dat het slapeloze nachten oplevert omdat Dingen niet gaan zoals je wilt, uren achter die computer omdat Dingen soms minder simpel zijn dan ze lijken, de druk van 23 Dingen in 12 weken.... en dat allemaal in de toch al behoorlijk drukke banen van de KopGroepers.
Toch ben ik blij dat we hier met z'n allen aan begonnen zijn en we zijn het MT veel dank verschuldigd dat zij ons deze kans gegeven hebben. Want zeg nou zelf, het werd toch tijd dat we mee zouden gaan in het digitale tijdperk??
Als je kijkt naar de verschillende blogs zijn er heel veel collega's die ondanks de bovengenoemde ongemakken blij zijn dat ze de Dingen gevolgd hebben en nu gewoon zelfs verder gaan met de extra Dingen. Fantastisch om te zien hoeveel talent er schuilt binnen de KopGroep. Als we dit gevoel vast blijven houden en hiermee efficiënt aan de slag gaan, kan er veel moois uit voort komen.
Ik denk ook dat we moeten kijken naar alle Dingen die gedaan zijn: soms niet door iedereen alle 10 of 23, maar er is wel een begin gemaakt, een zaadje gepland dat er hopelijk voor zorgt dat er toch iets geoogst kan worden. Het leeft binnen de KopGroep, dat is één Ding dat zeker is!
Zelf heb ik ook veel opgestoken van alle Dingen. Als mediacoach was ik met de meeste zaken wel bekend, maar ben ik er nooit zo diep op in gegaan. Tijdens de NOMC-opleiding leerden wij meer over de effecten van Dingen dan de technische handelingen zelf. Dat was soms wel een beetje lastig: sommige collega's gingen er van uit dat het voor mij allemaal gesneden koek zou zijn: nou, nee dus! Het gebruik van Nieuwe Media en mediawijsheid zijn in essentie twee verschillende dingen. Je kunt technisch weten hoe je een mailtje moet versturen, maar dan hoef je nog niet te bedenken wat voor gevolgen dit heeft op de ontvanger. Ik zit meer in het laatste stukje, techniek is nooit mijn sterkste kant geweest. Maar het één kan natuurlijk niet zonder het ander: je moet ervaren hoe verslavend Hyves kan zijn om dit aan kinderen uit te kunnen leggen. Je moet mee kunnen praten in hun taal om te snappen waar ze het over hebben. Daarom ben ik ook erg blij dat ik door 23 Dingen werd gedwongen om me hier meer in te verdiepen. En natuurlijk niet alleen in de sociale media, maar ook in de mogelijkheden van YouTube, Googledocs en Flickr.
Ik vind het zelf erg prettig om niet groepsgewijs te leren maar individueel aan de slag te gaan. Zo kun je in je eigen tempo aan het werk. De Dingen waar je interesse meer bij liggen kunnen verder uitgewerkt worden, bij de andere doe je het iets oppervlakkiger. Achteraf gezien zou ik de Dingen niet meer in één keer vrij geven. Als je per week een Ding aangeboden zou krijgen ben je misschien iets gediscipineerder. Ook is het voor de iets minder snellen soms frustrerend om te zien dat anderen al zo ver zijn. Een ander haalt daar misschien juist zijn motivatie uit om sneller te gaan, maar persoonlijk zou ik het een volgende keer anders doen.
Ook de volgorde zou misschien iets anders kunnen. Flickr bleek voor veel mensen een heet hangijzer te zijn, waardoor ze minder gemotiveerd door konden naar het volgende onderwerp.
En de toekomst?
Dat we door moeten met 2.0 staat vast. Gelukkig vinden velen collega's dat met mij. Wat ik hier heel belangrijk in vind, is dat we niet alleen voorop moeten willen hollen met nieuwe ontwikkelingen, maar ook als bezemwagen (is die nog wat voor jou, A.M.th?) aan de gang moeten. Er zijn nog zoveel mensen die zich nog helemaal niet thuis voelen bij alle Nieuwe Media, moderne technologieën en toepassingen. Voor ons de schone taak om hier iets aan te doen. Als DigiDreamTeam kunnen we hier zeker mee aan de slag. Maar ook met COD-gerichte activiteiten om verschillende doelgroepen voor te lichten, cursus aan te geven en mee te laten lopen op het Digitale Pad. We gaan actief aan de slag met KlikenTik, we blijven in Doedebieb veel aandacht besteden aan mediawijsheid bij de jeugd en ik denk dat we moeten pleiten voor een soort inloopspreekuur met het DigiDreamTeam.
Met onze nieuwe webmaster aan het roer, weet ik zeker dat wij qua uitstraling en mogelijkheden ook steeds meer 2.0 gaan worden en dat er ongetwijfeld gechat, getwitterd en geblogd gaat worden. Hierin moeten we wel de juiste keuzes maken en het lijkt mij pezierig om hier met een werkgroep gericht mee aan de slag te gaan.
Nu is het tijd om even bij te komen van alle druk en lekker ontspannen met het geleerde aan de gang te gaan. Je zult het niet geloven, maar ik zit er over te denken om een betaald abonnement bij Spotify te nemen, want die muziek tijdens het werk ik toch wel erg lekker, alleen die reclame niet... Wie had dat ooit gedacht?
Succes allemaal die nog even door moeten: de eindstreep voelt heerlijk!!!
Last but not least: Edo, heel erg bedankt voor alle ondersteuning, raad en vooral alle Dingen waar ik verder over na kan denken. Het heeft mij nu al veel opgeleverd!
Voor mij persoonlijk waren het spannende maanden. Als mediacoach had ik de taak gekregen om naast een aanbod voor jeugd van het basisonderwijs, ook een plan te maken om het personeel van de KopGroep mediawijsheid bij te brengen. De 23 Dingen leek een logisch begin. Tegelijkertijd weet je dat dit een behoorlijke impact zal hebben op iedereen die er mee bezig gaat. Dat het slapeloze nachten oplevert omdat Dingen niet gaan zoals je wilt, uren achter die computer omdat Dingen soms minder simpel zijn dan ze lijken, de druk van 23 Dingen in 12 weken.... en dat allemaal in de toch al behoorlijk drukke banen van de KopGroepers.
Toch ben ik blij dat we hier met z'n allen aan begonnen zijn en we zijn het MT veel dank verschuldigd dat zij ons deze kans gegeven hebben. Want zeg nou zelf, het werd toch tijd dat we mee zouden gaan in het digitale tijdperk??
Als je kijkt naar de verschillende blogs zijn er heel veel collega's die ondanks de bovengenoemde ongemakken blij zijn dat ze de Dingen gevolgd hebben en nu gewoon zelfs verder gaan met de extra Dingen. Fantastisch om te zien hoeveel talent er schuilt binnen de KopGroep. Als we dit gevoel vast blijven houden en hiermee efficiënt aan de slag gaan, kan er veel moois uit voort komen.
Ik denk ook dat we moeten kijken naar alle Dingen die gedaan zijn: soms niet door iedereen alle 10 of 23, maar er is wel een begin gemaakt, een zaadje gepland dat er hopelijk voor zorgt dat er toch iets geoogst kan worden. Het leeft binnen de KopGroep, dat is één Ding dat zeker is!
Zelf heb ik ook veel opgestoken van alle Dingen. Als mediacoach was ik met de meeste zaken wel bekend, maar ben ik er nooit zo diep op in gegaan. Tijdens de NOMC-opleiding leerden wij meer over de effecten van Dingen dan de technische handelingen zelf. Dat was soms wel een beetje lastig: sommige collega's gingen er van uit dat het voor mij allemaal gesneden koek zou zijn: nou, nee dus! Het gebruik van Nieuwe Media en mediawijsheid zijn in essentie twee verschillende dingen. Je kunt technisch weten hoe je een mailtje moet versturen, maar dan hoef je nog niet te bedenken wat voor gevolgen dit heeft op de ontvanger. Ik zit meer in het laatste stukje, techniek is nooit mijn sterkste kant geweest. Maar het één kan natuurlijk niet zonder het ander: je moet ervaren hoe verslavend Hyves kan zijn om dit aan kinderen uit te kunnen leggen. Je moet mee kunnen praten in hun taal om te snappen waar ze het over hebben. Daarom ben ik ook erg blij dat ik door 23 Dingen werd gedwongen om me hier meer in te verdiepen. En natuurlijk niet alleen in de sociale media, maar ook in de mogelijkheden van YouTube, Googledocs en Flickr.
Ik vind het zelf erg prettig om niet groepsgewijs te leren maar individueel aan de slag te gaan. Zo kun je in je eigen tempo aan het werk. De Dingen waar je interesse meer bij liggen kunnen verder uitgewerkt worden, bij de andere doe je het iets oppervlakkiger. Achteraf gezien zou ik de Dingen niet meer in één keer vrij geven. Als je per week een Ding aangeboden zou krijgen ben je misschien iets gediscipineerder. Ook is het voor de iets minder snellen soms frustrerend om te zien dat anderen al zo ver zijn. Een ander haalt daar misschien juist zijn motivatie uit om sneller te gaan, maar persoonlijk zou ik het een volgende keer anders doen.
Ook de volgorde zou misschien iets anders kunnen. Flickr bleek voor veel mensen een heet hangijzer te zijn, waardoor ze minder gemotiveerd door konden naar het volgende onderwerp.
En de toekomst?
Dat we door moeten met 2.0 staat vast. Gelukkig vinden velen collega's dat met mij. Wat ik hier heel belangrijk in vind, is dat we niet alleen voorop moeten willen hollen met nieuwe ontwikkelingen, maar ook als bezemwagen (is die nog wat voor jou, A.M.th?) aan de gang moeten. Er zijn nog zoveel mensen die zich nog helemaal niet thuis voelen bij alle Nieuwe Media, moderne technologieën en toepassingen. Voor ons de schone taak om hier iets aan te doen. Als DigiDreamTeam kunnen we hier zeker mee aan de slag. Maar ook met COD-gerichte activiteiten om verschillende doelgroepen voor te lichten, cursus aan te geven en mee te laten lopen op het Digitale Pad. We gaan actief aan de slag met KlikenTik, we blijven in Doedebieb veel aandacht besteden aan mediawijsheid bij de jeugd en ik denk dat we moeten pleiten voor een soort inloopspreekuur met het DigiDreamTeam.
Met onze nieuwe webmaster aan het roer, weet ik zeker dat wij qua uitstraling en mogelijkheden ook steeds meer 2.0 gaan worden en dat er ongetwijfeld gechat, getwitterd en geblogd gaat worden. Hierin moeten we wel de juiste keuzes maken en het lijkt mij pezierig om hier met een werkgroep gericht mee aan de slag te gaan.
Nu is het tijd om even bij te komen van alle druk en lekker ontspannen met het geleerde aan de gang te gaan. Je zult het niet geloven, maar ik zit er over te denken om een betaald abonnement bij Spotify te nemen, want die muziek tijdens het werk ik toch wel erg lekker, alleen die reclame niet... Wie had dat ooit gedacht?
Succes allemaal die nog even door moeten: de eindstreep voelt heerlijk!!!
Last but not least: Edo, heel erg bedankt voor alle ondersteuning, raad en vooral alle Dingen waar ik verder over na kan denken. Het heeft mij nu al veel opgeleverd!
woensdag 8 december 2010
Ding 22 Bibliotheek 2.0.
Al enige tijd heb ik dit Ding in concept. Ik vind het moeilijk om hier iets zinnigs over te publiceren, er is al zo veel gezegd. Nu ik door die stomme kies aan huis gebonden ben, vat ik de moed om toch te publiceren. Als ik mijn hoofd maar niet te veel beweeg, moet dat lukken. Wordt het onzin, dan heb ik een goed excuus...
Het is duidelijk dat de hele wereld razendsnel verandert. En wij moeten daarin mee om onszelf staande te houden. Maar hoe doe je dat, hoe ga je mee als er zoveel verschillende doelgroepen zijn, mensen zijn? Voor iedereen geldt wat anders en dus moeten we keuzes gaan maken. Waar liggen onze prioriteiten?
Allereerst moet je je klant leren kennen, weten wat hij/zij wil en daar zoveel mogelijk op in spelen. Wil je dat het meest effectief doen, dan moet je op kleine schaal werken, denk ik. Wat op het platteland als behoefte geldt, hoeft dat niet te zijn in de grote stad en ik denk dat het belangrijk is om daar op in te spelen. Wij doen juist aan schaalvergroting, fusies, grote basisbibiotheken, iederereen hetzelfde.
Natuurlijk zie ik zeker de voordelen van de grote basisbibliotheken: bundelen van krachten, efficiëner inzetten van mankracht en middelen, betere kennisoverdracht, meer mogelijkheden wat betreft het opzetten van projecten, uitwerken van plannen, aanschaffen van materialen. Maar ik denk dat we hierin niet de differentiatie uit het oog moeten verliezen. Als we ons binnen het grote geheel kunnen richten op de individuele lener en hem of haar kunnen bedienen naar hun eigen wens, krijgen we meer contact met de klant en meer draagvlak voor ons werk.
We moeten (en willen!!) mee met alle Dingen, waar we hier in deze cursus kennis mee hebben gemaakt. We moeten werken met RSS, blogs, sociale media etc. etc. Daarnaast moeten we andere, minder Web2.0 gerichte doelgroepen niet uit het oog verliezen :
Betrek jongeren bij de bibliotheek door intensief met hun aan de slag te gaan in het kader van de sociale stages. Benader scholen en stuur aan op een intensievere samenwerking. Houd de klantvriendelijkheid op een hoog niveau, juist met de komst van de zelfbediening willen mensen vaak toch ook een stukje persoonlijke aandacht.
Ik denk dat we heel erg in "en en" moeten denken en dat we bij alles wat we doen moeten zorgen dat oud en nieuw verweven is. Dat we moeten bloggen en twitteren, maar ook een flyertje moeten neerleggen en een praatje moeten maken. Dat er geen kloof gaat ontstaan tussen de generatie van voor 2.0 en daarna.
De ontwikkelingen gaan zo snel, het is bijna niet bij te houden. Als bibliotheek moeten we voorop lopen met nieuwe ontwikkelingen, maar juist ook de brug slaan tussen de hardlopers en degenen die het digitale spoor een beetje bijster zijn.
Daarbij blijft onze kerntaak : het verstrekken van informatie. De tijd zal leren hoe wij hier het beste in kunnen slagen.
Het is duidelijk dat de hele wereld razendsnel verandert. En wij moeten daarin mee om onszelf staande te houden. Maar hoe doe je dat, hoe ga je mee als er zoveel verschillende doelgroepen zijn, mensen zijn? Voor iedereen geldt wat anders en dus moeten we keuzes gaan maken. Waar liggen onze prioriteiten?
Allereerst moet je je klant leren kennen, weten wat hij/zij wil en daar zoveel mogelijk op in spelen. Wil je dat het meest effectief doen, dan moet je op kleine schaal werken, denk ik. Wat op het platteland als behoefte geldt, hoeft dat niet te zijn in de grote stad en ik denk dat het belangrijk is om daar op in te spelen. Wij doen juist aan schaalvergroting, fusies, grote basisbibiotheken, iederereen hetzelfde.
Natuurlijk zie ik zeker de voordelen van de grote basisbibliotheken: bundelen van krachten, efficiëner inzetten van mankracht en middelen, betere kennisoverdracht, meer mogelijkheden wat betreft het opzetten van projecten, uitwerken van plannen, aanschaffen van materialen. Maar ik denk dat we hierin niet de differentiatie uit het oog moeten verliezen. Als we ons binnen het grote geheel kunnen richten op de individuele lener en hem of haar kunnen bedienen naar hun eigen wens, krijgen we meer contact met de klant en meer draagvlak voor ons werk.
We moeten (en willen!!) mee met alle Dingen, waar we hier in deze cursus kennis mee hebben gemaakt. We moeten werken met RSS, blogs, sociale media etc. etc. Daarnaast moeten we andere, minder Web2.0 gerichte doelgroepen niet uit het oog verliezen :
- de mensen die naar de bieb komen voor een praatje of een boekentip van een vertrouwd persoon die dit boek ook nog even voor je uit de kast haalt;
- de toeristen die heerlijk komen schuilen voor de regen onder het genot van een verse krant en een computer binnen handbereik;
- de kinderen die lekker grasduinen in de kasten en allerlei nieuwe, frisse boeken in handen krijgen
- de mensen die komen kijken naar de wisselende exposities die in de bibliotheek hangen
- de (groot) ouders die zich opnieuw verdiepen in (prenten)boeken voor hun (klein)kinderen die in grote getalen in de bieb voorradig zijn
- de mensen die naar de bieb komen om kennis te maken met nieuwe zaken op het gebied van kunst, cultuur, literatuur en..... mediawijsheid
Betrek jongeren bij de bibliotheek door intensief met hun aan de slag te gaan in het kader van de sociale stages. Benader scholen en stuur aan op een intensievere samenwerking. Houd de klantvriendelijkheid op een hoog niveau, juist met de komst van de zelfbediening willen mensen vaak toch ook een stukje persoonlijke aandacht.
Ik denk dat we heel erg in "en en" moeten denken en dat we bij alles wat we doen moeten zorgen dat oud en nieuw verweven is. Dat we moeten bloggen en twitteren, maar ook een flyertje moeten neerleggen en een praatje moeten maken. Dat er geen kloof gaat ontstaan tussen de generatie van voor 2.0 en daarna.
De ontwikkelingen gaan zo snel, het is bijna niet bij te houden. Als bibliotheek moeten we voorop lopen met nieuwe ontwikkelingen, maar juist ook de brug slaan tussen de hardlopers en degenen die het digitale spoor een beetje bijster zijn.
Daarbij blijft onze kerntaak : het verstrekken van informatie. De tijd zal leren hoe wij hier het beste in kunnen slagen.
21 Sociale Bibliotheekcatalogi
YES!
Dit is wat mij betreft een van de interessantste van de 23 dingen! Qua catalogus lopen wij niet helemaal voorop, en dan zeg ik dit voorzichtig. Ik ben altijd jaloers als ik sites als Bol.com bekijk. Alles is daar zo gemakkelijk te vinden. Je hoeft er niet op te letten of je een titel of een auteur in vult, er is gewoon 1 duidelijke browserbalk waar je niet omheen kunt. Wil je geavanceerder zoeken dan zijn daar ook mogelijkheden voor. Recensies zijn over het algemeen aanwezig en ook zo'n doorverwijzing "anderen lezen ook..." Zoiets wil ik voor onze bieb ook!
WORLDCAT
Een prachtig systeem. Ik vind de layout lekker rustig en overzichtelijk. Alles is makkelijk te vinden en je wordt meteen doorverwezen naar de dichtstbijzijnde bibliotheek door alleen je postcode in te voeren. Nu nog een landelijke bibliotheekpas zodat je altijd en overal dingen kunt lenen en gebruiken. Dat zal de bibliotheek een boost geven! Ook applicaties voor de mobiele telefoon. Dat is waar we op wachten!
De catalogus van de OBA (My discoveries) ziet er ook goed uit en werkt makkelijk. Hier zou ik als KopGroep graag bij aansluiten!
Edwin van Mijnsbergen spreekt zijn voorkeur uit voor worldcat en het gekke is dat ik dat gevoelsmatig ook meteen had, maar dat ook ik het niet goed kon onderbouwen. Dan moet je je er echt helemaal in gaan verdiepen, denk ik.
TAGS
Het lijkt mij een echte aanwinst als leners ook hun recensies toe kunnen voegen en tags toe kunnen kennen. Ik denk dat mensen hier over het algemeen zorgvuldig mee om zullen gaan, dat dient immers ieders belang.
Als je dan ook nog zoiets als LibraryThing kunt integreren dan hebben we de lezers/leners echt iets te bieden. Natuurlijk wel met een goed gevulde e-book portal!
Wat mij betreft is dit het Ding waar we snel mee aan de slag moeten, voor zover wij hier zelf iets mee kunnen....
Dit is wat mij betreft een van de interessantste van de 23 dingen! Qua catalogus lopen wij niet helemaal voorop, en dan zeg ik dit voorzichtig. Ik ben altijd jaloers als ik sites als Bol.com bekijk. Alles is daar zo gemakkelijk te vinden. Je hoeft er niet op te letten of je een titel of een auteur in vult, er is gewoon 1 duidelijke browserbalk waar je niet omheen kunt. Wil je geavanceerder zoeken dan zijn daar ook mogelijkheden voor. Recensies zijn over het algemeen aanwezig en ook zo'n doorverwijzing "anderen lezen ook..." Zoiets wil ik voor onze bieb ook!
WORLDCAT
Een prachtig systeem. Ik vind de layout lekker rustig en overzichtelijk. Alles is makkelijk te vinden en je wordt meteen doorverwezen naar de dichtstbijzijnde bibliotheek door alleen je postcode in te voeren. Nu nog een landelijke bibliotheekpas zodat je altijd en overal dingen kunt lenen en gebruiken. Dat zal de bibliotheek een boost geven! Ook applicaties voor de mobiele telefoon. Dat is waar we op wachten!
De catalogus van de OBA (My discoveries) ziet er ook goed uit en werkt makkelijk. Hier zou ik als KopGroep graag bij aansluiten!
Edwin van Mijnsbergen spreekt zijn voorkeur uit voor worldcat en het gekke is dat ik dat gevoelsmatig ook meteen had, maar dat ook ik het niet goed kon onderbouwen. Dan moet je je er echt helemaal in gaan verdiepen, denk ik.
TAGS
Het lijkt mij een echte aanwinst als leners ook hun recensies toe kunnen voegen en tags toe kunnen kennen. Ik denk dat mensen hier over het algemeen zorgvuldig mee om zullen gaan, dat dient immers ieders belang.
Als je dan ook nog zoiets als LibraryThing kunt integreren dan hebben we de lezers/leners echt iets te bieden. Natuurlijk wel met een goed gevulde e-book portal!
Wat mij betreft is dit het Ding waar we snel mee aan de slag moeten, voor zover wij hier zelf iets mee kunnen....
dinsdag 7 december 2010
Bloggen als een boerin met kiespijn
Nou, zit ik nu met een Ding van heel andere orde : Kiespijn! Al enige tijd zo'n zeurend hoofd, niet erg genoeg om te klagen maar wel lastig. Vrijdagochtend uitgebreid met de Goedheiligman alle kinders van onze basisschool bezocht. Altijd weer genieten van die goed gelovige kleuters, heerlijk! Zo'n spanning in de lucht vermengd met de geur van versgebakken speculaas en natte pepernoten. Voor mij zeker het leukste feest van het jaar. Nadat wij voor de laatste keer "Dag Sinterklaasje" hadden gezongen, begon mijn kies zeer te doen en mijn wang te gloeien. Te harde pepernoot of te veel suikergoed? Meteen tandarts gebeld: helaas, kon alleen een afspraak maken als ik voor 12-en had gebeld. Maar ja, toen had ik het nog niet!
Dan maar naar de huisarts, misschien was het wel een ontstekinkje in mijn kaak wat met een kuurtje zo te verhelpen was. De huisarts keek even in mijn mond, rommelde wat aan mijn kies en toen hij zag dat de tranen over mijn wangen stroomden constateerde hij dat ik toch maar naar de tandarts moest. Lekker....
Gelukkig kon ik op doktersadvies wel terecht, maar pas om half vijf. En dat terwijl de pijn inmiddels echt niet leuk meer was. Toen ik eenmaal aan de beurt was trof ik een zorgelijk kijkende tandarts, met een oude gebitsfoto. Hij mompelde iets over verstopte zenuwen, onafgemaakte behandeling, maar 2 kanalen en nog meer dingen die ik eigenlijk liever niet wilde horen. Hij hanteerde zijn boor gelukkig vakkundig en een uurtje later stond ik redelijk verlost en opgelucht weer naast de stoel, op de valreep klaar voor HET SINTERKLAASWEEKEND. Nou, dat pakte dus anders uit! Zaterdagochtend ging het nog allemaal prima, maar om een uurtje of 2 liep ik kermend door het huis. Dit zou ik niet redden zo. Om 18.00 uur weer naar de tandarts. De kinderen helemaal in de stress want we zouden toch....??? Weer een uur en een iets minder fijne bahandeling later kwam ik weer thuis, gewapend met zakjes poeder waar je olifanten mee kunt vellen, antibioticakuur en extra paracetamol. Zo ben ik het Heerlijke Avondje doorgehobbeld, maar ik was blij toen het laatste gedicht was voorgelezen en ik mijn bedje op kon zoeken.
Om een lang verhaal kort te maken (voor zover dat nog gaat), het is nog steeds niet over, ben afhankelijk van alle pillen en poeders die ik heb gekregen en wacht gelaten af hoe het zich verder gaat ontwikkelen. Niets voor mij, dit!
Dan maar naar de huisarts, misschien was het wel een ontstekinkje in mijn kaak wat met een kuurtje zo te verhelpen was. De huisarts keek even in mijn mond, rommelde wat aan mijn kies en toen hij zag dat de tranen over mijn wangen stroomden constateerde hij dat ik toch maar naar de tandarts moest. Lekker....
Gelukkig kon ik op doktersadvies wel terecht, maar pas om half vijf. En dat terwijl de pijn inmiddels echt niet leuk meer was. Toen ik eenmaal aan de beurt was trof ik een zorgelijk kijkende tandarts, met een oude gebitsfoto. Hij mompelde iets over verstopte zenuwen, onafgemaakte behandeling, maar 2 kanalen en nog meer dingen die ik eigenlijk liever niet wilde horen. Hij hanteerde zijn boor gelukkig vakkundig en een uurtje later stond ik redelijk verlost en opgelucht weer naast de stoel, op de valreep klaar voor HET SINTERKLAASWEEKEND. Nou, dat pakte dus anders uit! Zaterdagochtend ging het nog allemaal prima, maar om een uurtje of 2 liep ik kermend door het huis. Dit zou ik niet redden zo. Om 18.00 uur weer naar de tandarts. De kinderen helemaal in de stress want we zouden toch....??? Weer een uur en een iets minder fijne bahandeling later kwam ik weer thuis, gewapend met zakjes poeder waar je olifanten mee kunt vellen, antibioticakuur en extra paracetamol. Zo ben ik het Heerlijke Avondje doorgehobbeld, maar ik was blij toen het laatste gedicht was voorgelezen en ik mijn bedje op kon zoeken.
Om een lang verhaal kort te maken (voor zover dat nog gaat), het is nog steeds niet over, ben afhankelijk van alle pillen en poeders die ik heb gekregen en wacht gelaten af hoe het zich verder gaat ontwikkelen. Niets voor mij, dit!
woensdag 1 december 2010
Ding 20, daar zit muziek in
Ik zal het maar meteen eerlijk opbiechten: muziek is niet mijn Ding! Mijn allereerste LP was die van Vader Abraham en de smurfen.... Ik durf dat hier wel eerlijk te bekennen, als collega's onder elkaar.
Daarna volgde Robert Long en casettebandjes met Elvis Presley. En dat was het wel zo'n beetje. Alle vriendinnen hadden het over de Top 40, ik wist er niets vanaf en murmelde meestal een beetje dat sommige nummers wel geinig waren... Diep triest!
M'n eerste concert was dat van Doe Maar, toen werd ik wat enthousiaster. Na Spandau Ballet begon ik eindelijk een beetje het licht te zien....
En toen kwam André, mijn huidige echtgenoot. Hij was en is een enorme muziekliefhebber en sleepte mij mee naar Simply Red, Joe Jackson, Fay Lovsky en andere muzikale helden. Dagelijks kon ik genieten van niet-onverdienstelijke saxofoonsolo's en gevoelige gitaarsongs van zijn kant. Dat heeft de liefde voor de muziek zeker aangewakkerd.
Onze kinderen werden geboren en sommige genen zijn nu eenmaal sterker dan andere. Gelukkig voor hun is het muziekgen goed vertegenwoordigd en dat kun je in ons huishouden goed merken. 2 gitaren, een piano, een saxofoon en een fanatiek zingende dochter... Arme ik die zelfs met de triangel misslaat...
http://www.youtube.com/watch?v=ccNMUQgjlL4
Een voordeel: automatisch kwam ik terecht in de wereld van uploaden en downloaden, i tunes, spottify, limewire en lastfm. Mijn dochter doet het allemaal sneller en handiger, maar als er toch wat pobleempjes zijn komt ze wel bij haar moeder vragen om even te helpen. En dat lukt dan vaak ook!
Ik vind het fantastisch wat er allemaal kan. Ook grappig om te zien dat op dochter's verlanglijstje allemaal CD's prijken. Naast een overvolle i pod wil ze toch ook graag de albums hebben. Dat had ik nou niet verwacht!
Ik zie niet zo snel wat de bibliotheek hier mee kan. Muziekliefhebbers weten hun wegen snel te vinden en de bieb als tussenpersoon is in dit geval niet nodig, denk ik. Natuurlijk moeten we wel voorlichting kunnen blijven geven en op de hoogte zijn van de mogelijkheden. Maar wat zie ik over het hoofd???
M'n eerste concert was dat van Doe Maar, toen werd ik wat enthousiaster. Na Spandau Ballet begon ik eindelijk een beetje het licht te zien....
En toen kwam André, mijn huidige echtgenoot. Hij was en is een enorme muziekliefhebber en sleepte mij mee naar Simply Red, Joe Jackson, Fay Lovsky en andere muzikale helden. Dagelijks kon ik genieten van niet-onverdienstelijke saxofoonsolo's en gevoelige gitaarsongs van zijn kant. Dat heeft de liefde voor de muziek zeker aangewakkerd.
Onze kinderen werden geboren en sommige genen zijn nu eenmaal sterker dan andere. Gelukkig voor hun is het muziekgen goed vertegenwoordigd en dat kun je in ons huishouden goed merken. 2 gitaren, een piano, een saxofoon en een fanatiek zingende dochter... Arme ik die zelfs met de triangel misslaat...
http://www.youtube.com/watch?v=ccNMUQgjlL4
Een voordeel: automatisch kwam ik terecht in de wereld van uploaden en downloaden, i tunes, spottify, limewire en lastfm. Mijn dochter doet het allemaal sneller en handiger, maar als er toch wat pobleempjes zijn komt ze wel bij haar moeder vragen om even te helpen. En dat lukt dan vaak ook!
Ik vind het fantastisch wat er allemaal kan. Ook grappig om te zien dat op dochter's verlanglijstje allemaal CD's prijken. Naast een overvolle i pod wil ze toch ook graag de albums hebben. Dat had ik nou niet verwacht!
Ik zie niet zo snel wat de bibliotheek hier mee kan. Muziekliefhebbers weten hun wegen snel te vinden en de bieb als tussenpersoon is in dit geval niet nodig, denk ik. Natuurlijk moeten we wel voorlichting kunnen blijven geven en op de hoogte zijn van de mogelijkheden. Maar wat zie ik over het hoofd???
Ding 19 De boekenkast
Geinig speeltje, die boekenkast! natuurlijk had ik dat al eens eerder gedaan bij Bruna, was zo'n gadget bij Hyves. Erg leuk als je hier een liefhebber van bent, maar ik zie mezelf al weer te gehaast hier mee om gaan. Voor de bieb is het natuurlijk heel mooi om een boekenkastje bij te houden voor het publiek. Maar er zijn al veel mogelijkheden, ik vraag me dan altijd af of het wat toevoegt als je hier als bibliotheek weer zelf mee aan de slag gaat. Het vreet allemaal tijd en je moet het netjes en consequent bijhouden. Maar zeer zeker de moeite waard om te promoten bij de leeskringen en om daar een mediawijze activiteit omheen te maken. Goede doelgroep, denk ik.
Wel even gestoeid om de widget als gadget (wat een taal) op mijn blog te krijgen. Gelukkig had ik mijn mede-digiteamgenootje die mij dat natuurlijk haarfijn kon vertellen. Ik had de boeken niet gemarkeerd als favorieten en dan kan je blogkast ze niet vinden. Weer wat geleerd! Bedankt Prodigieus!
Wel even gestoeid om de widget als gadget (wat een taal) op mijn blog te krijgen. Gelukkig had ik mijn mede-digiteamgenootje die mij dat natuurlijk haarfijn kon vertellen. Ik had de boeken niet gemarkeerd als favorieten en dan kan je blogkast ze niet vinden. Weer wat geleerd! Bedankt Prodigieus!
Abonneren op:
Posts (Atom)