Dit was de titel van het congres waar ik gisteren aan deelgenomen heb. Ik had er lang naar uitgekeken en baalde dan ook dat ik de dagen ervoor niet fit was, waardoor ik deze dag bijna zou gaan missen. Gelukkig kon ik redelijk fit met bootje 7.00 uur mee om na een relaxte treinreis in de Jaarbeurs van Utrecht te arriveren. Ik voelde een vreemd soort opwinding in mijzelf: honger naar kennis, nieuwe dingen, nu eindelijk de fel begeerde handvatten om concreet met mediawijsheid verder aan de slag te gaan. Ik bruisde en popelde!
Helaas, helaas, al na de 2e spreker (6 in totaal) kreeg ik door dat dit congres mijn verwachtingen niet zou gaan vervullen. Na drieëneenhalve spreker nog geen nieuws gehoord. Een lekkere lunch verzacht en helemaal als je daarbij fijne gesprekspartners treft. Ik deelde mijn gedachten met een goedmoedige Belgische dame die zelf uit de gezondheidshoek afkomstig was. Haar pittige reactie op mijn klaagzang was: "Awel, maar ge moet maar zo denken dat ge dus al heel veel weet!". En dat zette mij weer aan het denken. Is dat zo? Weet ik dan meer dan anderen in vergelijkbare situaties? Ikzelf ben geneigd om te denken van niet. Mij kost het net zo goed veel moeite (misschien wel meer...) om te bloggen en te twitteren en dan alles ook nog te kunnen selecteren door het gebruik van slimme RSS, deze inschatten op relevantie en te gebruiken voor de doelen waarvoor ze bestemd zijn. Ik snap soms geen hout van wat ik aan het doen ben. Dat het dan toevallig wel eens lukt is meer geluk dan (media)wijsheid. Ik zie ook dat veel van mijn collega's veel handiger in de digitale wereld tekeer gaan dan ik. Maar toch zat er wel iets in de wijsheid van die Belgische dame.
Vrijwel alle aanwezige deelnemers zaten nog in de oriëntatiefase. Ze wilden "er" wel iets mee, maar hoe of wat?? Bij ons in de Kop van Noord-Holland staat mediawijsheid inmiddels al op de kaart: bij scholen, bij ouders en nu overduidelijk ook bij mijn collega's. Dat was geen toevalstreffer, maar een bewuste keuze.
Ik zocht op dit congres naar concrete handvatten om in mijn functie verder te kunnen. Maar eigenlijk moet ik gewoon genoegen nemen met de titel van het congres. Je ziet wat voor prachtigs er inmiddels op de KopGroepblogs, in nog geen twee weken, terecht is gekomen. Door gewoon maar dingen te doen, te oefenen en te spelen. Door de angst weg te nemen voor het Grote Onbekende. Door mogelijkheden te benadrukken i.p.v. de beren op de weg te spotten en door mensen bewust kennis te laten maken met nieuwe media en web2.0. Wat ben ik trots op al mijn collega's die ploeterenderwijs (sorry, spelenderwijs) zo mediawijs worden!! En wat fijn dat "23 Dingen" bestaat!
De lezing van Martine Delfos en Erno Mijland (http://www.betergamen.nl/) hebben er overigens wel toe bij gedragen dat ik om 20.30 uur toch nog voldaan op mijn eigen bankje neer kon ploffen.
Hallo Islandhopper,
BeantwoordenVerwijderenHeel herkenbaar dat je:
1. het gevoel hebt dat een ander handiger is in de digitale wereld.
2. een congres niet biedt wat je ervan verwacht.
Mijn opmerking over 1:
Kijk nog beter om je heen en zie dan dat er meer digitaal-'onhandigen' dan -handigen zijn. Alleen maakt de laatste groep erg veel indruk op ons onhandigen, omdat zij geneigd zijn allerlei technische termen de lucht in te slingeren en wij ons daardoor laten imponeren.
Niet doen dus dat laatste, maar gewoon naar eigen kunnen verder gaan. Bovendien moeten we de digitale mogelijkheden niet teveel op een voetstuk zetten. En misschien zijn handig en onhandig wel foute termen.
2. Naar een congres of bijeenkomst ga je altijd met de verwachting: hier vind ik een antwoord op de vraag waar ík mee zit. Echter, om jou heen zitten nog een paar mensen, met ook weer een eigen vraag. En dus ga je vaak naar huis zonder dat jouw kwestie is opgelost. Ik zeg dit in al mijn oneindige wijsheid, maar ik heb er zelf ook vaak moeite mee. Dus moet ik mijn eigen advies aan jou ook maar eens bij mezelf toepassen... Fijn dat de Belgische mevrouw jou een hart onder de riem stak. Soms besef je niet dat je al veel gedaan hebt. Maar zeg nou zelf: het klopt toch ook wel?
Lijkt me ook best lastig om invulling te geven aan zo'n nieuwe taak/functie. Vaak willen we te veel behappen en in te korte tijd . ( althans.. bij zo werkt dat bij mij. )En dan weet je weer vaak niet waar je beginnen moet.
BeantwoordenVerwijderenMisschien gewoon klein beginnen en iedere keer een stap verder gaan.
Gaat je zeker lukken
Tijdens het werk heb ik me niet eens de tijd gegund te vragen hoe je congres was, maar gelukkig kun je het via je blog met ons allemaal tegelijk delen!
BeantwoordenVerwijderenEen interessante dag, ook om er achter te komen hoeveel je zelf al weet. Maar als je zo'n lange reis moet maken, wil je graag waar voor elke minuut dat je daar zit, herkenbaar!
Wat je vanmorgen nog raadselachtig vond, is je nu gelukt: je staat weer als Floddertje tussen de volgers :)
Nou, zo zie je maar: soms snap je er geen hout van en dan lukt er ineens iets, maar je weet niet hoe...
BeantwoordenVerwijderenHet is vaak een hell of a job, om goede sprekers te vinden. Je moet altijd maar afwachten hoe ze jouw vraag/opdracht uitwerken. Zeker bij dit onderwerp is het zo lastig inschatten wat mensen wel en niet weten. En iedereen is op zoek naar een goede invulling van mediawijsheid, maar is daar vreselijk onzeker over. Waar loop jij tegenaan als je probeert Mediawijsheid handen en voeten te geven in de bibliotheek?
BeantwoordenVerwijderen